Akvosfero

    la homa raso —
    sur Marso iam estis
    printempa maro

Ja ververe vintras en Japanio. La maksimuma temperaturo estis 3,4 gradoj en mia regiono. Neĝo falis dense kun ventego. Montetoj ekportas neĝmantelon. Treege malofta okazaĵo en meza marto de mia regiono.

Meze de la pasinta februaro mi skribis pri reveno de vintro. Hodiaŭ mi devas skribi pri re-reveno de vintro. La maksimuma temperaturo estas 7,5 gradoj hodiaŭ. Veterprognozistoj asertas, ke morgaŭa temperaturo atingos maksimume nur 5 gradojn. Ege malvarme laŭnorme de mia regiono.

    preskaŭ rampante,
    papilio flirtas for
    trans la tegmenton

    jen kolzaj floroj,
    trans kiuj ŝvebas granda
    kosmostacio

Ekzistas ne malmultaj hajkoverkantoj en Esperanto. Tamen iliaj komprenoj pri tio, kio estas hajko, estas malsamaj. Unuj verkas hajkojn kun sezoneco, sed aliaj ne. Kelkaj opinias, ke hajko estas simple mallonga poemo kun fiksita formo, sed kelkaj opinias, ke ne. Unu sola komuna kompreno pri esperanta hajko estas tio, ke ĝi konsistas el 5, 7, 5 sume 17 silaboj en tri linioj.
Mi pensas, ke hajko estas poemo en vasta senco. Sed hajko ne estas poemo en la senco, ke ĝi sekvas la tradician okcidentan poemteorion. La esenco de hajko konsistas en ĝia tranĉiteco. Hajko eltranĉas momentan figuron el la mondo.
Mi volas montri ĉi tion per miaj verkoj ĝisnunaj kaj denunaj. Estas ekzamenenda, ĉu mi vere sukcesis montri tion per miaj verkoj. Do kritikantoj estas bezonataj.

    printempa koto —
    transsalte kaj trapaŝe
    hobitoj iras

    birdkantoj plenas —
    inter ili kviete
    la blua birdo

    plena de faltoj
    mano ricevas certe
    la mortateston

Nun mi skribas chi tiun linion per iFono (iPhone). Eble nur malofte mi uzos iFonon por mia blogado.